Panpieprz’s Blog

Pomysł wycieczki do Berlina narodził się taradam…w pociągu osobowym relacji Rawicz - Leszno. Nie pamiętam o czym była rozmowa, ale wygląda na to, że po raz kolejny wyraziłem tęsknotę do Niemiec i w wyniku pewnych przemian myślowych doszedłem do wniosku, że chciałbym tam pojechać w te święta bożego narodzenia i poczuć tą atmosferę. Wspierany przez Paulinę, najlepszą towarzyszkę i słuchaczkę moich lamentów, stwierdziłem, że dla chcącego nic trudnego. Właściwie, ona to stwierdziła, ja tylko się zgodziłem. Pierwsze zadanie było proste - znaleźć jakiegoś kompana, od razu wiedziałem kto nim będzie, a jest (już!) nim Maciej. Gratuluję Macieju! Drugie zadanie to obmyślenie wszystkiego - tak, na cacyk. Voila ! Oto rezultat 2h godzin grzebania w internecie.

1. Dojazd do Berlina
- Intercity - dojeżdżamy na dworzec Ostbahnhof, z którego do schroniska mamy bliżej
- lub najpierw do Kostrzyna potem do Berlina, osobowym - tu dojeżdżamy na dworzec Lichtenberg
Muszę się tylko na pkp’cu zorientować jak to wszystko wygląda cenowo.

2. Dojazd do schroniska
- Dojazd z Lichtenbergu. Naszym głównym środkiem lokomocji, jak to pięknie brzmi, byłoby U-Bahn (czyli metro). Podróż zaczynamy właśnie ze stacji Lichtenberg (czyt. Liśtenberg). Po drodze mamy jedną przesiadkę i docieramy do Potsdammer Platz, skąd jż blisko do schroniska.
- Dojazd z Ostbahnhof czyli gdybyśmy jechali InterCity. Znowu mamy stację pod nosem, i przesiadamy się w tym samym miejscu co gdybyśmy jechali z Lichtenbergu i stamtąd znowu na Potsdammer Platz.

3. Schronisko
a) Pod uwagę brałem w zasadzie tylko jedno schronisko należące do Jugendherberge, czyli takiej ogólnoniemieckiej organizacji coś jak PTTK. Schronisko nazywa się “International”. mieści się przy ulicy Kluckstrasse 3, skąd blisko do naszej stacji Potsdammer Platz. Czytałem recenzję na jego temat i wypadła bardzo pozytywnie, więc myślę, że bez większych przeszkód moglibyśmy się tam zakwaterować. Jak sama nazwa mówi, jest to schronisko międzynarodowe, więc będzie qpa ludzi z zagranicy, to dobrze.

b) Teraz o cenach w schronisku. Interesują nas dwie opcje : nocleg tylko ze śniadaniem lub połowa wyżywienia. Za pierwszą opcję płacimy 21 ojro, a za drugą 26 ojro, oczywiście za dobę. Jest jeszcze opcja z pełnym wyżywieniem, ale chyba damy radę bez jakiejś wielkiej kolacji.

c) Ośrodek jest zamykany o godzinie 23, można jeszcze przez półgodziny ewentualnie przyjść. 23.30 to ostateczne zamknięcie. Żadnego głośnego słuchania muzyki i te sprawy, czyli pierdółki.

4. Weihnachtsmarkt
I tu zaczynają się nasze schody. Szkolna przerwa świąteczna zaczyna się nam jakoś dzień przed właściwymi świętami a o tej porze jest już właściwie koniec wszelkich jarmarków. Pozostaje takie wyjście, że machniemy ręką na ten jarmark i pojedziemy sobie zaraz po świętach.

5. Prośba
Mam prośbę do wszystkich, którzy mają jakieś doświadczenia z Berlinem. Napiszcie co warto zobaczyć, gdzie bywać, a gdzie nie. Przede wszystkim potrzebuję informacji na temat schronisk, gdzie i jakie ceny.

Czyli powrót do korzeni. Za rok matura i trzeba się trochę podszkolić w kwestii języka niemieckiego. Godzin mam mało bo tylko 2 + 1h fakultetu, dlatego zaczynam działania na własną rękę. Zainstalowałem ICQ, dostałem jakiś kosmiczny numer, którego nikt nie jest w stanie zapamiętać i starym dobrym sposobem, powolutku i bez pośpiechu wpisujemy w wyszukiwarce : Country : Germany, Language : German, Gender : Female, Age : 18 - 22. Jasne, że lepiej szukać kobitek, bo te zawsze są jakoś przyjaźniej nastawione. Teraz posłużę się mafijnym slangiem. Walisz jakiegoś bajera, jaki to jesteś biedny itd. pochodzisz z zaściankowej Polski, harujesz jak wół 6 lat nad niemieckim, za rok Abitur a ty nie umiesz, nie umiesz (!) jeszcze płynnie szprechać. No i taki bajer powinien wystarczyć na dobry początek, później to wiadomo : wofur interessierst du dich, i te sprawy. Dobra, uśmiałeś się (nie?). Teraz będzie sentymentalnie. Kocham niemiecki, kocham ten kraj, chcę tam, żyć i poznać jakąś Helgę, i nikt mi nie wmówi, że Niemki, są brzydkie ! W razie gdybym nie znalazł jakieś miłej koleżanki do pogadania na ICQ to zostali mi tzw. Brieffreunde, czyli korespondencja emailowa. Obydwu sposobów nie można porównywać bo każdy ma swoją własną specyfikę i innych zdolności nabywa się czatując na ICQ a innych pisząc powoli i starannie emaile. Do matury przydają się obydwie techniki : ICQ to w zasadzie ustna matura, emaile - pisemna.

P.S. Wkurza mnie to zasrane yoyo.pl jak tylko będzie kasiora to wale na płatny hosting.

Update :
Kathrin odpisała ! Ha ! Bo w ludzi trzeba wierzyć.

Hi Michael
wo genau aus Polen kommst du?
Achja, also erst mal was über mich: Ich bin 16 Jahre alt und gehe in die 10. Klasse auf ein Gymnasium….

i tak dalej

Wychodzisz z domu, zakluczasz drzwi i na ulicy przychodzi nagle to dziwne uczucie : czy zamknąłem drzwi ? Można by się sprzeczać czy nawyki i odruchy, których nabieramy w ciągu życia są dobre czy złe. Jednak skoro nasz mózg je tworzy to muszą się do czegoś przydawać. Zamykanie za sobą domu gdy wychodzimy jest nawykiem bardzo przydatnym, jest to tzw. odruch warunkowy czyli taki który został wytworzony w odpowiedzi na wykonywane czynności. Dlaczego jednak zapominamy o tym czy zamknęliśmy te cholerne drzwi ? Po to mózg wytwarza odruchy i nawyki, aby nie zaśmiecać sobie nimi pamięci. Gdybyśmy musieli pamiętać o każdej takie pierdółce to mało kto byłby jeszcze o zdrowych zmysłach. Jest to bardzo dobry przykład na to jaki nasz mózg jest sprytny i jak, często nam nieświadomym jego działania, potrafi ułatwić życie.

Wszystko przez bony na książki, które dostałem ze świadectwem ( z paskiem, a jakże!). Musiałem je zrealizować, a że nie zamierzałem ich wydać na przeklęte podręczniki toteż kupiłem powieść Jamesa Rollinsa “Lodowa Pułapka”, coś na pograniczu “Epoki lodowcowej” i “Szklanej pułpaki” . Pisałem już o tym wcześniej. Przyznaję, że było to zwykłe czytadło dla zabicia czasu. Natchniony jakimiś dziwnymi siłami nieznanego mi pochodzenia zapragnąłem uwaga, uwaga…czytać. Najpierw sięgnąłem po osławionego Terrego Pratchetta “Nomów Księga Wyjścia”. Rozczarowałem się strasznie, humor i tematyka nie dla mnie. Wybaczcie jeśli w tym momencie uraziłem jakiegoś zagorzałego zwolennika Pratchetta. Wypożyczyłem też inne jego książki z serii Świat Dysku, jednak już trochę uprzedzony do autora nie ruszyłem ich. Może kiedyś zrobię jeszcze drugie podejście, kto wie. Puszczając Pratchetta w niepamięć zanurkowałem w merlinie - thrillery i powieści sensacyjne. Znalazłem kilka pasujących mi pozycji “Infiltratorów” Morella, “Cieniste Ognie” Koontza. Pierwsza okazała się totalną pomyłką. Książka bez polotu, wszystkie zagadki, o ile o takowych można pisać, wyjaśniają się w połowie lektury. Jeden jedyny raz zrobiło się strasznie, ale autorowi chyba niespecjalnie chciało się budować jakieś napięcie, dlatego cała reszta to już pic-na-wodę-fotomontaż. W ogóle odniosłem wrażenie jakby ten facet pisał przysypiając. Dziwi mnie tym bardziej jeden z komentarzy jakoby książka trzymała cały czas w napięciu. Może i jestem totalnym ignorantem jeśli chodzi o literaturę, no ale ludzie takie bzdury wypisywać (?). Przyznam, że tym komentarzem kierowałem się kupując tą książkę i dlatego też taka wtopa. “Cienistych Ogni” Koontza jeszcze nie czytałem, bo pożyczyłem. Mam nadzieję, że czas poświęcony na jej przeczytanie nie będzie straconym. Kupiłem jeszcze jedną książkę, tym razem w rawickiej księgarni, David Baldacci “Krytyczny Moment” i ta okazała się strzałem w przysłowiową dychę. Wyraziści bohaterowie, wszędzie jakieś zagadki, podejrzani są wszyscy, dobrze dawkowane napięcie. Jedyną wadą książki jest to, że pod koniec cała intryga zaczyna robić się skomplikowana i trzeba dość uważnie czytać żeby się nie pogubić. Będąc pod wrażeniem filmowej wersji “Ojca Chrzestnego” przymierzam się kupna jej książkowego pierwowzoru, zobaczymy z jakim rezultatem.